ANTYBIOTYKI A PROBLEM ALERGII I INNYCH REAKCJI UCZULENIOWYCH

Reakcje uczuleniowe to kolejny problem związany ze stosowaniem antybiotyków. Niedawno przyjęto do Mercy Hospital, szpitala w Coon Rapids w stanie Minnesota, pacjentkę cierpiącą na pokrzywkę i obrzmienie gardła. Jej drogi oddechowe zaczęły się zamykać i gdyby nie interwencja ekipy reanimacyjnej, kobieta udusiłaby się. Właśnie przyjęła ona dawkę cefaleksyny ( Keflex). Tego rodzaju reakcji można się spodziewać - jeśli weźmiemy pod uwagę, że lek zawiera nie tylko samą substancję czynną, lecz również słodziki, barwniki i preparaty zapachowe i smakowe, a ponadto pewne ilości wypełniaczy o nieznanym składzie chemicznym.

W jednym z badań rozmaitych antybiotyków stwierdzono obecnośc sacharozy ( cukru trzcinowego) w 85% próbek, w 34% - sacharyny. Czerwony barwnik pochodzący ze smoły pogazowej, obecny był w 45% badanych antybiotyków. Wiele z nich zawierało ponadto barwniki żółci, które reagują krzyżowo z aspiryną i paracetamolem, lekami stosowanymi powszechnie do uśmierzania bólu i obniżenia ciepłoty ciała podczas choroby. Co więcej, żółć powoduje nadmierne wydalanie cynku z organizmu.

Niezliczone chemikalia obecne w prepratach antybiotykowych mogą lecz nie muszą wywoływać reakcje u osoby nie cierpiącej na uczulenia. W przypadku osób nadwrażliwych na rozmaite substancje czy cierpiące na chorobę nadwrażliwosci spożycie choćby minimalnej dawki substancji syntetycznych może wywołac ostrą reakcję. Żółć nr 5 i 6 powoduje np. pokrzywke, szok anafilaktyczny, spazmatyczne odksztuszanie i wymioty, obrzeki angioneurotyczne i bóle brzucha.

/Fragmenty książki "Ominąć antybiotyki" - Michael A Schmidt/

Antybiotykoterapia a alergie i astma

/art. MediWeb zespół redakcyjny/

Podawanie antybiotyków dzieciom w pierwszych 6 miesiącach życia, zwiększa ryzyko rozwinięcia się u nich w ciągu następnych 7 lat astmy oraz alergii na zwierzęta, ambrozję i roztocza. Jednak obecność w domu przynajmniej dwóch zwierząt (kota, psa) zmniejsza podatność dzieci na te alergeny.

Specjaliści nie twierdzą, że dzieci nie powinny przyjmować antybiotyków, ale podkreślają, że lekarze muszą być ostrożniejsi w przepisywaniu ich tak małym dzieciom. W przeszłości wiele antybiotyków było przepisywanych niepotrzebnie, np. w przypadku infekcji wirusowych jak przeziębienie czy grypa, kiedy i tak nie odnosiły efektu.

Według ekspertów antybiotyki uszkadzają układ pokarmowy, jednocześnie opóźniając rozwój dziecięcego układu odpornościowego. W trakcie badań obserwowano 448 dzieci od narodzin do 7 roku życia. Okazało się, że 49% dzieci przyjmowało antybiotyki w ciągu ich pierwszych 6 miesięcy życia, najczęściej była to penicylina.

U dzieci w wieku 7 lat, które w swoich pierwszych 6 miesiącach przyjmowały przynajmniej jeden antybiotyk, stwierdzono następujące zależności:

* Ryzyko alergii było 1.5 raza większe, niż u dzieci nieprzyjmujących antybiotyków. Były też ponad dwukrotnie bardziej narażone na rozwój astmy.
* Dzieci były 1.7 razy bardziej narażone na alergie i 3 razy bardziej na astmę, jeżeli mieszkały z mniej niż dwoma zwierzętami.
* Prawie dwukrotnie większe ryzyko alergii, jeżeli matka była alergiczką.
* 3 razy większe prawdopodobieństwo alergii w przypadku, gdy były karmione piersią dłużej niż 4 miesiące. Karmienie piersią nie miało wpływu na związek między antybiotykami a astmą.

Alergia na leki

Lek, jak każdy związek chemiczny, może być antygenem (alergenem), powodując wytworzenie się swoistych skierowanych przeciwko sobie przeciwciał. Większość leków ma właściwości haptenów, tzn. tworzą one właściwy antygen po połączeniu się z ustrojowym białkiem.

Właściwości uczulające zależą w dużym stopniu od budowy chemicznej leku. Szczególnie silne właściwości alergogenne mają organopreparaty, związki metali ciężkich, sulfonamidy, niektóre antybiotyki (zwłaszcza penicyliny), salicylany, chinina i in.

Formy reakcji alergicznych na leki są różne - reakcje skórne (rumień, wyprysk i in.), uszkodzenie elementów morfotycznych krwi i szpiku, dychawica oskrzelowa, alergiczne zmiany naczyń oraz wstrząs.

Działanie niepożądane i toksyczne leków

Działaniem niepożądanym leków (dawniej - działanie uboczne) nazywamy wszystkie niekorzystne efekty, występujące po dawkach leczniczych.

Szczególne znaczenie w praktyce lekarskiej ma niekorzystne działanie na płód oraz działanie rakotwórcze.

Działanie na płód.
Leki są jednym z czynników uszkadzających płód i wywołujących wady wrodzone. Płód jest szczególnie wrażliwy na działanie leków, nie ma bowiem w pełni wykształconego systemu enzymatycznego odtruwającego leki. Leki mogą na płód działać teratogennie i embriotoksycznie.

* Działanie teratogenne - to szkodliwe działanie leków stosowanych w małych dawkach na płód w okresie organogenezy i embriogenezy (pierwszy trymestr ciąży). Wynikiem tego działania są wady rozwojowe (zniekształcenia płodu i potworności).

* Działanie embriotoksyczne - to szkodliwe działanie leków na płód w dawkach toksycznych; następstwem może być obumarcie płodu, poronienia lub uszkodzenie płodu.

* Działanie rakotwórcze leków. Nie ma możliwości wykluczenia w pełni ewentualnego działania rakotwórczego leków dopuszczonych do lecznictwa, ponieważ nawet najbardziej skrupulatne badania na zwierzętach nie są zawsze w pełni miarodajne w stosunku do ludzi. Są dowody na to, że niektóre leki mogą wywoływać nowotwory u ludzi. Do takich leków należą związki metali (np. arsen), węglowodory (np. chlorek winylu), estrogeny, leki przeciwnowotworowe i immunostymulujące, pochodne fenylobutazonu, niektóre sulfonamidy pochodne kwasu izonikotynowego i in.

============================================================

Co mam robić jak ominąć antybiotyki i zwiększyć odporność ?

Cudowny dar odporności - jak działa układ immunologiczny?

Co ze szczepieniami ?

NOWOŚĆ!!! ProbioBalance - 4mld żywych kultur bakterii w 1 kapsułce

MARTWI LEKARZE NIE KŁAMIĄ

/artykuł napisany na podstawie wystąpienia Joel’a Wallach’a/

Antybiotyki powrót do głównej strony