glista

Glista ludzka (łac. Ascaris lumbricoides)

 

to robak pasożytujący w jelicie cienkim człowieka. Dorosłe osobniki mogą osiągać długość 20-40 cm. Wydzieliny i wydaliny (toksyny) glist powodują zatrucie organizmu i mogą wywołać reakcje alergiczne.

Do najczęstszych objawów wynikających z obecności glist są: bóle brzucha, niestrawność, mdłości, wymioty, biegunki lub zaparcia, zaburzenia łaknienia, wysypki, świąd skóry, bóle głowy, rozdrażnienie, obrzęk twarzy i rąk.

Istnienie pojedynczych pasożytów w organizmie może nie dawać żadnych objawów typowych dla choroby i w związku z tym przez długi czas pozostawać niezauważone.
Duża liczba glist w jelicie może nawet doprowadzić do jego niedrożności, co zwykle wymaga interwencji chirurgicznej. Zdarza się też tak, że robaki wnikają do przewodów żółciowych i trzustkowych, jamy otrzewnej, wyrostka robaczkowego i w ten sposób powodują powstanie stanów zapalnych.
W niektórych przypadkach pasożyty mogą być wydalane z organizmu nosiciela wraz z kałem lub z wymiocinami.

Samice glisty mogą składać w ciągu doby aż do 200 000 jaj. Jaja te są następnie wydalane do środowiska zewnętrznego. W sprzyjających warunkach otoczenia (odpowiednia temperatura, wilgotność, dostęp powietrza), po 18-20 dniach w jajach rozwijają się larwy. Jaja zawierające larwy nazywane są jajami inwazyjnymi.

Jak dochodzi do zakażenia?
Do zakażenia dochodzi wskutek połknięcia jaj inwazyjnych na przykład z zanieczyszczonym pokarmem. Z jaj inwazyjnych, po dotarciu do jelita cienkiego, wykluwają się larwy, które przedostają się przez ściankę jelita i docierają do wnętrza naczyń krwionośnych.
Krew płynąca w naczyniach przenosi larwy do różnych miejsc w organizmie np. do płuc, wątroby, serca. Następnie larwy mogą przebijać ścianki pęcherzyków płucnych i poprzez drzewo oskrzelowe dotrzeć do tchawicy i gardła. Wędrówce larw często towarzyszą gorączka, uporczywy kaszel, wysypka, swędzenie skóry często objawy są podobne jak przy zapaleniu płuc.

Larwy wywołują kaszel przez drażnienie nabłonka oskrzelowego. Odkrztuszona wydzielina jest połykana, a w niej znajdują się larwy. W ten sposób pasożyty trafiają znowu do jelita. Tam w ciągu 2-3 miesięcy osiągają dojrzałość płciową i zdolność rozmnażania. Osobniki dorosłe mogą żyć do 2 lat. Od momentu zakażenia do pojawienia się jaj w kale zwykle upływa 60-80 dni.

Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.
Jak zabezpieczyć się przed pasożytami.

Przede wszystkim zachować higienę:

  • dokładnie myć ręce przed jedzeniem, przed przygotowywaniem posiłków, po wyjściu z ubikacji, po zabawie z psem lub kotem, po zabawie w piaskownicy, po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  •  nie używać wspólnych ręczników
  •  często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci, nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

 

Suplementy diety, które mogą pomóc w zwalczaniu pasożytów i w działaniu profilaktycznym

Paraprotex (kompleks roślinny)
AC Zymes (żywe kultury bakterii)
Nopalin (błonnik) lub Green Care (lucerna siewna)
Oxymax (stabilizowany tlen)
Ocean 21 (algi) lub Spirulina Max (algi)




tasiemce

Tasiemce (łac.Cestoda)

 

Tasiemce należą do robaków płaskich, które wywołują chorobę, zwaną tasiemczycą. Tasiemce mają kształt tasiemki czy wstążki. Składają się z główki uzbrojonej w haczyki lub ssawki (za pomocą których przyczepiają się do wewnętrznej ściany jelita), krótkiej szyjki stanowiącej strefę wzrostową oraz licznych członów. Dojrzałe człony, zawierające zapłodnione jaja, odrywają się od końca pasożyta i są wydalane z kałem. Dalszy rozwój jaja do postaci wągra odbywa się w przewodzie pokarmowym żywiciela pośredniego (zwierzę). Uwalniane z jaja zarodki przebijają ścianę jelita i osiedlają się w narządach wewnętrznych.

Człowiek zaraża się przez spożycie surowego lub niedogotowanego zakażonego mięsa.

W jelitach człowieka może bytować:

  •  tasiemiec nieuzbrojony (długość od 4 do 10 m), żywiciel pośredni – bydło rogate. Zakażenie następuje przez spożycie zakażonej wołowiny;
  • tasiemiec uzbrojony (długość 2-4 m), żywiciel pośredni – świnia. Człowiek zaraża się przez spożycie zarażonej wieprzowiny. Jaja mogą również się przenosić z człowieka na człowieka przez zakażone nimi ręce, żywność, wodę;
  • bruzdogłowiec szeroki (długość do 10 m), żywiciel pośredni żyje w wodzie – raczek (zwany oczlikiem), ryby. Zakażenie następuje przez spożycie zakażonego kawioru lub rybiego mięsa;
  •  tasiemiec karłowaty (długość 5-60 mm), żywiciel pośredni – myszy, szczury, ptaki. Zarażenie następuje po spożyciu jajeczek tasiemca obecnych w produktach żywnościowych. Jaja tasiemca wydalane z kałem na zewnątrz skażają środowisko, stwarzając niebezpieczeństwo zakażenia bytujących w nim gryzoni oraz powtórnego zakażenia człowieka drogą doustną;
  • tasiemiec eliptyczny (długość do 35 cm), bytuje w jelitach psów i kotów oraz człowieka, żywiciel pośredni – pchła ludzka i psia.

Obecność tasiemca w jelitach człowieka może przebiegać bezobjawowo. Objawy zarażenia zależą od ilości pasożytów oraz stanu zdrowia człowieka. Z obserwacji klinicznych wynika, że choroby pasożytnicze podobnie jak i infekcje występują częściej i powodują groźniejsze objawy chorobowe u osób z upośledzonym układem immunologicznym.

Zarażenie tasiemcem może być przyczyną takich dolegliwości, jak:

ból głowy, znużenie, bezsenność, nadmierna pobudliwość nerwowa, ogólne osłabienie, brak apetytu lub wilczy apetyt, spadek masy ciała, wysypki alergiczne, nudności, wymioty, biegunki, bóle w obrębie jamy brzusznej, anemia. Obecność bruzdogłowca szerokiego doprowadza zwykle do anemii z powodu awitaminozy witaminy B12.

Aby zapobiec tasiemczycy, nie należy jadać niedogotowanych mięs!!! Surowe lub półsurowe mięso można spożywać tylko po badaniu weterynaryjnym.

Trzeba także przestrzegać zasad higieny osobistej i żywienia.

Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.
Jak zabezpieczyć się przed pasożytami.

Przede wszystkim zachować higienę:

  • dokładnie myć ręce przed jedzeniem, przed przygotowywaniem posiłków, po wyjściu z ubikacji, po zabawie z psem lub kotem, po zabawie w piaskownicy, po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  •  nie używać wspólnych ręczników
  •  często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci, nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

Suplementy diety, które mogą pomóc w zwalczaniu pasożytów i w działaniu profilaktycznym

Paraprotex (kompleks roślinny)
AC Zymes (żywe kultury bakterii)
Nopalin (błonnik) lub Green Care (lucerna siewna)
Oxymax (stabilizowany tlen)
Ocean 21 (algi) lub Spirulina Max (algi)




owsiki

Owsiki (łac. Enterobius vermicularis)

 

zakażenie owsikami to chyba najbardziej rozpowszechniona choroba pasożytnicza u dzieci. Wywołują ją owsiki, małe robaki o długości 0,5-1 cm.
Dzieci zakażają się po połknięciu mikroskopijnej wielkości jaj owsika.
W jelicie człowieka z jaj wylęgają się larwy, które po 2-4 tygodniach przekształcają się w dojrzałe pasożyty. Dorosłe owsiki bytują w końcowym odcinku jelita cienkiego i w jelicie grubym. Samce giną po zapłodnieniu samic, samice natomiast wędrują w pobliże otworu odbytowego i tam podczas odpoczynku lub snu człowieka składają jaja w fałdach odbytu. Jedna samica owsika składa średnio 10000 jaj .

Już po 6-8 godzinach od momentu złożenia, jaja stają się zdolne do zakażenia kolejnego żywiciela. Pełzające w okolicy odbytu samice wywołują dokuczliwe swędzenie, które potęguje wydzielanie przez nie lepkiej cieczy ułatwiającej przyklejanie się jaj do błony śluzowej i skóry.
Swędzenie bywa tak silne, że nie pozwala dziecku zasnąć lub budzi je w nocy. Drapanie okolicy odbytu powoduje, że jaja owsika dostają się pod paznokcie lub przyklejają się do skóry rąk. W ten sposób mogą zostać przeniesione bezpośrednio do ust, na produkty spożywcze lub różne przedmioty codziennego użytku.
Z okolicy odbytu zarażonego dziecka jaja trafiają też na bielizną osobistą, pościel, na powierzchnię urządzeń w łazience, ubikacji itp.
Objawy zakażenia owsikami:
utrata apetytu i bóle brzucha , nudności, luźny stolec, nadpobudliwość, rozdrażnienie, zaburzenia snu, swędzenie okolic odbytu, stany zapalne skóry spowodowane drapaniem, · świąd oraz stany zapalne sromu i pochwy – jeżeli w tych miejscach zostały złożone jaja, moczenie nocne.

Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.

Diagnostyka:

Rozpoznanie potwierdza stwierdzenie obecności pasożytów w kale lub w okolicy odbytu (czasami można zaobserwować samice owsika w fałdach wokół odbytu – w nocy, u śpiącego od ok. 1-2 godzin dziecka) lub znalezienie jaj pasożyta (w badaniu pod mikroskopem). Samica owsika ma ok. 10 mm długości (samiec – ok. 3 mm), jest więc całkiem spora i „namierzalna”.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.
Jak zabezpieczyć się przed pasożytami.

Przede wszystkim zachować higienę:

  • dokładnie myć ręce przed jedzeniem, przed przygotowywaniem posiłków, po wyjściu z ubikacji, po zabawie z psem lub kotem, po zabawie w piaskownicy, po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  •  nie używać wspólnych ręczników
  •  często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci, nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

Suplementy diety, które mogą pomóc w zwalczaniu pasożytów i w działaniu profilaktycznym

Paraprotex (kompleks roślinny)
AC Zymes (żywe kultury bakterii)
Nopalin (błonnik) lub Green Care (lucerna siewna)
Oxymax (stabilizowany tlen)
Ocean 21 (algi) lub Spirulina Max (algi)




przywry

Przywry – wnętrzniaki (łac.Digenea)

 

Przywry – najgorsze pasożyty

Przywrami nazywamy pasożyty wątroby i trzustki. Mają płaskie ciało o długości 20 – 30 milimetrów i szerokości 8-12 milimetrów. Najczęściej występują cztery rodzaje przywry: ludzka przywra jelitowa i przywra wątrobowa (zwana motylicą wątrobową), przywra wątrobowa owcza i trzustkowa bydlęca. Wbrew temu co sugerują nazwy , zarówno przywra owcza jak i bydlęca występuje u ludzi.

Zarazić się można po wypiciu wody pochodzącej ze stojących zbiorników wodnych lub zjedzeniu roślin podlewanych taką wodą, a zawierających larwy. Trafiając do przewodu pokarmowego, larwy przywr wnikają do przewodów żółciowych, pęcherzyka żółciowego lub innych narządów i tkanek wraz ze strumieniem krwi lub przez otrzewną. Przenikają wówczas przez ściankę jelit do jamy brzusznej, kierują się ku wątrobie, wwiercają się w jej tkanki a potem w przewody żółciowe, gdzie po 3 – 4 miesiącach zaczynają wydzielać jaja. Podczas przemieszczania młode przywry powodują mechaniczne uszkodzenie tkanek człowieka.

Produkty przemiany materii przywr wzmagają wrażliwość organizmu człowieka i rozwój objawów alergicznych. W początkowej fazie przywrzycy, obserwuje się mikro-martwicę i mikro-ropienie wątroby. W późniejszym okresie choroby następuje rozszerzenie prześwitu, pogrubienie ścianek i gruczołowate rozrastanie się nabłonka przewodów żółciowych, a czasami ropieniowe zapalenie przewodów żółciowych.

Objawy zakażenia przywrami:

ogólna niedyspozycja, bóle głowy, osłabienie apetytu, pokrzywka, może pojawić się wysoka temperatura.
Niedługo po tym pojawiają się bóle w nadbrzuszu i pod prawym żebrem. Wątroba staję się twarda i powiększona. Możliwe jest także powiększenie śledziony. Po pewnym czasie ostre objawy ustępują i zakażenie przechodzi w postać przewlekłą. Występują cykliczne ataki bólu oraz chroniczne zapalenie wątroby.
Rozpoznanie choroby w fazie początkowej jest trudne, gdyż pasożyty zaczynają składać jaja po upływie 3 – 4 miesięcy od czasu wtargnięcia do organizmu.

 

Profilaktyka ogranicza się do picia przegotowanej wody i dokładnego mycia warzyw rosnących w wilgotnych miejscach.

Leczenie polega na zniszczeniu pasożytów i regeneracji wątroby w czym mogą pomóc suplementy diety  Paraprotex (kompleks roślinny)  oraz Liver Aid (cholina, sylimaryna i inne na wątrobę).
Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.

Rozpoznanie choroby opiera się na wykryciu cyst w kale lub stwierdzeniu przeciwciał we krwi.

Profilaktyka zarażenia polega na przestrzeganiu zasad higieny osobistej oraz żywienia. Pamiętajmy, że muchy, szczury, myszy, a także prusaki mogą przenosić cysty pasożyta.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.
Jak zabezpieczyć się przed pasożytami.

Przede wszystkim zachować higienę:

  • dokładnie myć ręce przed jedzeniem, przed przygotowywaniem posiłków, po wyjściu z ubikacji, po zabawie z psem lub kotem, po zabawie w piaskownicy, po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  •  nie używać wspólnych ręczników
  •  często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci, nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

Suplementy diety, które mogą pomóc w zwalczaniu pasożytów i w działaniu profilaktycznym

Paraprotex (kompleks roślinny)
AC Zymes (żywe kultury bakterii)
Nopalin (błonnik) lub Green Care (lucerna siewna)
Oxymax (stabilizowany tlen)
Ocean 21 (algi) lub Spirulina Max (algi)




lamblia

Lamblia

 

Należy do najbardziej rozpowszechnionych pasożytów zamieszkujący przewód pokarmowy.
Lamblie żyją w jelicie cienkim człowieka (najczęściej w dwunastnicy), a także w przewodach żółciowych, przewodzie trzustkowym i w pęcherzyku żółciowym. Rozmnażają się przez podział.

Lamblia jest bardzo małym pasożytem. Dla zobrazowanie na jeden centymetr długości przypada 1000 sztuk robaków ułożonych jeden koło drugiego.
Lamblie przytwierdzają się do jelita za pomocą specjalnych przyssawek umiejscowionych na stronie brzusznej. Kształtem przypomina nieco mandolinę, połowę gruszki. Posiada 8 witek, które sprawiają, że jest w stanie się przemieszczać. Lamblia nie ma żadnego narządu odpowiedzialnego za trawienie, sama wybiera sobie to czego potrzebuje ze strawionego już pokarmu, o czym jego żywiciel nie ma pojęcia.

Pasożyty te cechuje jeszcze fakt, że bardzo szybko się rozmnażają. W warunkach, które nie są dla nich korzystne potrafią się ochronić tworząc grubą otoczkę. Otoczka ta pełni funkcje pancerza ochronnego. Dodatkową cechą, która wyróżnia te pierwotniaki jest długa żywotność sięgająca nawet do 3 tygodni. Te cechy sprawiają, że pasożyty te są trudne do wytępienia.

 

Jak dochodzi do zakażenia?
Lamblie przedostają się do organizmu człowieka poprzez cysty. Ze zjedzonych przypadkowo przez człowieka cyst wydostają się żywe lamblie, które następnie gnieżdżą się w jelitach. Cyst lamblii jest mnóstwo w kale, obliczono, że podczas jednorazowego wypróżnienia, może ich być nawet 500 000 000 . Jednakże cysty w kale pojawiają się okresowo, dlatego nieraz nawet kilkakrotne badanie kału może nie wykryć ich obecności.

Najczęstszymi ofiarami lamblii są dzieci w wieku 2-5 lat, do większości zarażeń dochodzi w lecie i na wiosnę.
Lamblioza to „choroba brudnych rąk”. Jednakże nawet zachowanie higieny nie gwarantuje uniknięcia zakażenia lamblią. Najczęściej do zakażenia dochodzi przez wypicie zakażonej wody, zjedzenie nie umytych owoców, warzyw.
Cysty lamblii mogą być roznoszone także przez owady i małe gryzonie.

Najczęściej spotykanymi objawami obecności tego pasożyta w przewodzie pokarmowym są bóle, podobne nieco do bólów wrzodowych. W przypadku dzieci lamblie przyczyniają się do częstych biegunek. Wynika to z faktu, że robaki zaburzają trawienie tłuszczy i węglowodanów. W konsekwencji częstych biegunek obserwujemy niedożywienie, czasem nawet anemię i upośledzenie rozwoju fizycznego.

W kale zakażonych można odnaleźć nie strawione pokarmy, jak np. tłuszcze, ziarna skrobi, włókna mięsne. Zdarzają się też przypadki zarówno u dzieci , jak i dorosłych , że zarażenie przebiega bezobjawowo.

Pojawienie się wodnistej biegunki, bólów brzucha oraz wymiotów powinno nas szczególnie zaniepokoić, mogą również wystąpić naprzemienne biegunki i zaparcia, ogólne osłabienie, częste bóle głowy, bezsenność, reakcje alergiczne.

W późniejszym czasie może dojść do:

  •  zakażenia jelit, które przejawia się nieżytem dwunastnicy, jelita cienkiego i okrężnicy objawiające się burczeniem w brzuchu, przelewaniem i bólami brzucha wokół pępka
  • zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy , pojawia się stałe rozwolnienie, mdłości, nieprzyjemny smak w ustach i zgaga,odbijanie się i ogólne wyczerpanie
  • zapalenia pęcherzyka żółciowego , zapalenia przewodów żółciowych a nawet martwicy wątroby
  • zaburzenia systemu nerwowego, męczenie się, rozdrażnienie, apatia, płaczliwość, drżenie palców
  • bóle głowy i mięśni, kołatanie serca, skoki temperatury
  • spowolnienie rozwoju u dzieci, anemia

Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.

Diagnostyka.
Rozpoznanie potwierdza znalezienie w kale cyst, a nie jest to łatwe. W okresie ostrym jest ich dużo, ale wtedy najczęściej nie myśli się o lambliach. W okresie przewlekłym pojedyncze badanie może nie przynieść rezultatów, ponieważ cysty wydalane są okresowo i różnych, czasem małych ilościach. Tak więc trzeba wykonać serię badań, jeśli pierwsze nie przyniesie potwierdzenia. Wykonuje się też testy (materiałem do badania jest kał) na antygeny lamblii, testy immunofluoroscencji i ELISA.

Test Elisa polega na określeniu poziomu specyficznych immunoglobulin we krwi.

Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.
Jak zabezpieczyć się przed pasożytami.

Przede wszystkim zachować higienę:

  • dokładnie myć ręce przed jedzeniem, przed przygotowywaniem posiłków, po wyjściu z ubikacji, po zabawie z psem lub kotem, po zabawie w piaskownicy, po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  •  nie używać wspólnych ręczników
  •  często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci, nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

Suplementy diety, które mogą pomóc w zwalczaniu pasożytów i w działaniu profilaktycznym

Paraprotex (kompleks roślinny)
AC Zymes (żywe kultury bakterii)
Nopalin (błonnik) lub Green Care (lucerna siewna)
Oxymax (stabilizowany tlen)
Ocean 21 (algi) lub Spirulina Max (algi)




Pasożyty – robaki

 

glistaGlista ludzka (łac. Ascaris lumbricoides)

to robak pasożytujący w jelicie cienkim człowieka. Dorosłe osobniki mogą osiągać długość 20-40 cm. Wydzieliny i wydaliny (toksyny) glist powodują zatrucie organizmu i mogą wywołać reakcje alergiczne. Do najczęstszych objawów wynikających z obecności glist są: bóle brzucha, niestrawność, mdłości, wymioty, biegunki lub zaparcia, zaburzenia łaknienia…. czytaj dalej

 

 

owsikiOwsiki (łac. Enterobius vermicularis)

Zakażenie owsikami to chyba najbardziej rozpowszechniona choroba pasożytnicza u dzieci. Wywołują ją owsiki, małe robaki o długości 0,5-1 cm.Dzieci zakażają się po połknięciu mikroskopijnej wielkości jaj owsika.W jelicie człowieka z jaj wylęgają się larwy, które po 2-4 tygodniach przekształcają się w dojrzałe pasożyty. Dorosłe owsiki bytują w końcowym odcinku jelita cienkiego i …czytaj dalej

 

lambliaLamblia

Lamblie – Należą do najbardziej rozpowszechnionych pasożytów zamieszkujący przewód pokarmowy.Lamblie żyją w jelicie cienkim człowieka (najczęściej w dwunastnicy), a także w przewodach żółciowych, przewodzie trzustkowym i w pęcherzyku żółciowym. Rozmnażają się przez podział. Lamblia jest bardzo małym pasożytem. Dla zobrazowanie  … czytaj dalej

 

przywryPrzywry – wnętrzniaki (łac.Digenea)

Przywry – najgorsze pasożyty Przywrami nazywamy pasożyty wątroby i trzustki. Mają płaskie ciało o długości 20 – 30 milimetrów i szerokości 8-12 milimetrów. Najczęściej występują cztery rodzaje przywry: ludzka przywra jelitowa i przywra wątrobowa (zwana motylicą wątrobową), przywra wątrobowa owcza i trzustkowa bydlęca. Wbrew temu co sugerują nazwy , zarówno przywra owcza jak i bydlęca występuje u ludzi. Zarazić się można …czytaj dalej

 

tasiemceTasiemce (łac.Cestoda)

Tasiemce należą do robaków płaskich, które wywołują chorobę, zwaną tasiemczycą. Tasiemce mają kształt tasiemki czy wstążki. Składają się z główki uzbrojonej w haczyki lub ssawki (za pomocą których przyczepiają się do wewnętrznej ściany jelita), krótkiej szyjki stanowiącej strefę wzrostową oraz licznych członów. Dojrzałe człony … czytaj dalej

 

toxocarozaToxocaroza – choroba odzwierzęca

To jedna z wielu chorób pasożytniczych, której przenosicielami są zwierzęta takie jak psy i koty towarzyszące człowiekowi. Do zakażenia pasożytem Toxocara dochodzi po połknięciu jaj znajdujących się w odchodach psów i kotów, zatem najbardziej narażone są dzieci i dorośli mający bliski kontakt ze zwierzętami, a także dzieci bawiące się… czytaj dalej

 

 

tegoryjecTęgoryjec dwunastnicy (łac. Ancylostoma duodenale)

Szacuje się, że małym, czerwonawym nicieniem zarażonych jest kilkanaście procent ludzi na całym świecie, szczególnie w strefie międzyzwrotnikowej. Tęgoryjec ma bardzo szeroką gardzieli i otwór gębowy, stąd jego nazwa. Przy ich pomocy głęboko wczepia się w błonę śluzową jelita cienkiego, głównie dwunastnicy. Żywi się fragmentami nabłonków i krwią. Poza tym wydziela toksyny, hamujące krzepnięcie krwi, dlatego do objawów należą …czytaj dalej

 

wlosoglowkaWłosogłówka (łac.Trichocephalus trichiurus)

To robak w kształcie nitki długości do 5 cm, który powoduje włosogłówczycę. Jaja wydalane z kałem nie wywołują zarażenia. W wilgotnej i ciepłej glebie jaja dojrzewają, a w ich wnętrzu powstają larwy.Człowiek zaraża się, spożywając produkty zanieczyszczone jajeczkami zawierającymi larwy. W zarażeniu pośredniczą muchy, które przenoszą jajeczka … czytaj dalej

 

 

zestawKuracja odtruwająca z pasożytów

W przypadku pasożytów -robaki należy oprócz wprowadzenia głównego oczyszczania paraprotexem włączyć błonnik – Nopalin (sproszkowany kaktus opuncja) z dużą ilością płynów. Nopalin spowoduje łatwiejsze usuwanie kału na zewnątrz (jest on bardziej miękki), wraz z kałem usuwane są na zewnątrz cysty, jaja oraz dorosłe osobniki robaków, pozostawiając jelita w czystości.Pasożyty produkują toksyny, które …czytaj dalej




tegoryjec

Tęgoryjec dwunastnicy (łac. Ancylostoma duodenale)

Szacuje się, że małym, czerwonawym nicieniem zarażonych jest kilkanaście procent ludzi na całym świecie, szczególnie w strefie międzyzwrotnikowej. Tęgoryjec ma bardzo szeroką gardzieli i otwór gębowy, stąd jego nazwa. Przy ich pomocy głęboko wczepia się w błonę śluzową jelita cienkiego, głównie dwunastnicy.

Żywi się fragmentami nabłonków i krwią. Poza tym wydziela toksyny, hamujące krzepnięcie krwi, dlatego do objawów należą między innymi krwawienia z przewodu pokarmowego i anemia.
Stała utrata krwi prowadzi często do silnej niedokrwistości. Uszkodzenia jelit często powodują też zakażenia bakteryjne.

Tęgoryjec jest jajorodny. Jego jaja wraz z kałem dostają się do wody lub do wilgotnej ziemi. Z nich wylęgają się larwy, które po dwóch linieniach przyjmują postać inwazyjną. Przy odpowiedniej wilgotności otoczenia mogą wydostawać się na rośliny, kamienie, obudowania w kopalniach, gromadząc się często w dużych ilościach. Reagują intensywnie na bodźce dotykowe, chemiczne i cieplne ze strony człowieka, co umożliwia im czynne wniknięcie przez nieuszkodzona skórę i dostanie się do naczyń krwionośnych, co wywołuje świąd i zapalenie skóry, których natężenie zależy od liczby larw i wrażliwości osobniczej człowieka. Zarażenie następuje przez picie zanieczyszczonej larwami inwazyjnymi wody.

Jeśli dostają się one do krwi, to z jej prądem przez prawą komorę serca wędrują do pęcherzyków płucnych, tchawicy i gardła. Połknięcie larw przez zarażonego człowieka, pozwala im przedostać się do jelita cienkiego, gdzie dojrzewają. Długość życia tęgoryjca w organizmie człowieka wynosi około 8 lat.

Na nasze szczęście jaja tęgoryjca do swego rozwoju wymagają dość wysokich temperatur wody, dlatego choroba przez niego wywoływana w Polsce praktycznie nie występuje. Zarażeniu ulegają głównie ludzie pracujący w klimacie ciepłym, w zawodach związanych z wodą lub wilgotną ziemią, stąd liczne nazwy jednostki chorobowej – ancylostomatoza , ankylostomiaza, biednica egipska, anemia górników, choroba tunelowa. Sporadycznie, od kilkudziesięciu lat przypadki tej choroby spotykane są na Śląsku, wśród górników. Do objawów często dołączają się liczne objawy ze strony układu pokarmowego oraz układu nerwowego. U dzieci zakażenie tęgoryjcem powoduje niedorozwój fizyczny




Oczyszczanie z pasożytów

ETAP WSTĘPNY

W przypadku pasożytów -robaki należy oprócz wprowadzenia głównego oczyszczania paraprotexem włączyć błonnik – Nopalin (sproszkowany kaktus opuncja) z dużą ilością płynów. Nopalin spowoduje łatwiejsze usuwanie kału na zewnątrz (jest on bardziej miękki), wraz z kałem usuwane są na zewnątrz cysty, jaja oraz dorosłe osobniki robaków, pozostawiając jelita w czystości.

Pasożyty produkują toksyny, które zatruwają organizm i są odpowiedzialne za liczne dolegliwości dlatego, wstępnie warto przed podaniem ParaProteX!!!, uruchomić podstawowe mechanizmy oczyszczania jelit i wątroby .

Jeśli jest znaczne obciążenie wątroby zwłaszcza u osób dorosłych oprócz Nopalin wprowadzamy Liver Aid .

W sytuacjach poważnego zatrucia organizmu robakami (lamblie, glisty itp.) zwłaszcza jeśLi sytuacja dotyczy dzieci najlepiej podawać OCEAN21 (algi), szczególnie produkt ten polecam dzieciom.
U osób z nadczynnością tarczycy wymiennie za Ocean można zastosować Liquid Chlorophyll (chlorofil z lucerny siewnej) lub Polinesian Noni (sok z owocu noni)

W łagodniejszych przypadkach jako etap wstępny trwający ok 1-2 tygodni zastosować AC Zymes (żywe kultury bakterii), Garlic Caps (czosnek z pietruszką), C-500 (C-1000) (naturalna witamina C)

Dopiero po wstępnym okresie należy rozpocząć wprowadzanie ParaProteX. To bardzo ważne, aby zminimalizować objawy oczyszczania i sprawnie usuwać toksyny powstałe w wyniku wybijania pasożytów z organizmu.
ETAP II (zasadniczy)

Po okresie wstępnym kuracja : ParaProteX!!! , AC Zymes, Nopalin

Jeśli są możliwości warto w trakcie kuracji podawać choćby jeden z produktów etapu wstępnego, wówczas łatwiej będą usuwane toksyny uwalniające się z komórek podczas ich oczyszczania, oraz obumarłe grzyby i bakterie.

PARAPROTEX

ParaProteX – silna kuracja oczyszczająca przed pasożytami podawana przez ok. 2 miesiące od najmniejszej dawki do maksymalnej.
Należy obliczyć maksymalną dawkę ParaProteX do jakiej powinniśmy dojść stopniowo.
Maksymalnie stosuj 1 tabletka na 10kg masy ciała dziennie, nie więcej jednak jak 9 tabl. dziennie.

AC-Zymes – dawka: 1 kapsułka na10kg masy ciała (np. dla dziecka o wadze 20kg podawać 2 x po 1 kapsułce dziennie przed przed posiłkiem).

DZIECI

Paraprotex
Dzieci od 1- 5 roku życia (okres przedszkolny), zaczynamy od 1/4 tabl. Paraprotexu pół godz. przed jedzeniem.
U dzieci powyżej 5 r.ż. i w wieku szkolnym kuracje rozpoczynamy od 1/2 tabl. ParaProteX.

U dzieci zwiększanie dawki o kolejną porcję 1/2 lub 1/4 tabl. w zależności od wieku, następuje dopiero po 7 dniach.
Dla przykładu po tygodniu, niemowlak powinien stosować 2 x po 1/4 tabl. dziennie. W kolejnym tygodniu znów zwiększamy dawkę o kolejne 1/4 tab., czyli podajmy 3 x dziennie po 1/4 tabl. ParaProteX.

np. dziecko o wadze ciała 20kg w wieku 3 lat , max dawka paraprotex to 2 tabl. dziennie. Zaczynamy od 1/4 tabl pół godz przed jedzeniem popijając obficie.

1-7 dzień 1/4 tabl. rano
8-14 dzień 1/4 tabl. rano, 1/4 tabl. wieczór
15-21 dzień 1/4 tabl. rano, 1/4 południe, 1/4 tabl. wieczór
22-28 dzień 1/2 tabl. rano, 1/4 południe, 1/4 tabl. wieczór
29-35dzień 1/2 tabl. rano, 1/4 południe, 1/2 tabl. wieczór
36-42dzień 1/2 tabl. rano, 1/2 południe, 1/2 tabl. wieczór
43-49dzień 3/4 tabl. rano, 1/2 południe, 1/2 tabl. wieczór
50 dzień i do końca drugiego miesiąca kuracji 3/4 tabl. rano, 1/2 południe, 3/4 tabl. wieczór

U dzieci powyżej 3 r.ż. jeśli dziecko dobrze znosi kurację można nieco przyspieszyć zwiększanie dawek paraprotexu co 5 dni., należy jednak obserwować organizm dziecka i jego samopoczucie.

Dawkę obliczyć analogicznie dla dzieci o większej masie ciała.

AC Zymes w zależności od wagi ciała dziecka (1 kapsułka na10kg masy ciała dziennie) , podajemy przed posiłkiem, ale ok pół godz. po paraprotex. Jeśli dziecko nie połknie kapsułki w całości należy ją otworzyć wysypać zawartość na łyżeczkę dolać przegotowanej schłodzonej wody i dać do wypicia, w takiej sytuacji należy zwiększyć ilość AC Zymes co najmniej o 1/2 dawki.

Nopalin – dawka: 1 tabletka na10kg masy ciała (np. dla dziecka o wadze 20kg podawać 2 x po 1 kapsułce dziennie ok. 1 godz po posiłku popić obficie).
Dawkę obliczyć analogicznie dla osób o większej masie ciała.

DOROŚLI

Paraprotex
U osób dorosłych rozpoczynamy od podawania 1 tabletki ParaProteX dziennie i zwiększamy stopniowo dawki o 1 tabl. co 3 -4 dni. Tabletki należy zażywać pół godz przed jedzeniem, obficie popijając.

Przykładowo dla osoby ważącej 60 kg., max dawka paraprotexu to 6 tabl. dziennie.

1-3 dzień 1 tabl.rano ( ok.pół godz przed jedzeniem)
4-6 dzień 1 tabl.rano, 1 tabl wieczór
7-9 dzień 1 tabl.rano,1tabl. południe, 1 tabl wieczór
10-12 dzień 2 tabl.rano,1tabl. południe, 1 tabl wieczór
13-15 dzień 2 tabl.rano,1tabl. południe, 2 tabl wieczór
16-19 dzień 2 tabl.rano,2 tabl. południe, 2 tabl wieczór
na tej dawce należy pozostać do końca drugiego miesiąca kuracji

Osoby o większej wadze zwiększają dawkę do właściwej dla siebie i na iej pozostają do końca drugiego miesiąca kuracji.

AC Zymes w zależności od wagi ciała przeliczać (1 kapsułka na10kg masy ciała dziennie) , podajemy przed posiłkiem, ale ok pół godz. po paraprotexe. Dla osoby o wadze ok.60kg 3x 2kaps. dziennie

Nopalin ok 1 godz po posiłku popić obficie (co najmniej szklanka) , podawać 3x 2tabl. , ale zacząć od 3x 1tabl. dziennie po ok. 5 dniach zwiększyć dawkę do 3x 2 tabl.dziennie.
Ocean 21 – odkwaszanie jelit, nerek, wątroby , neutralizacja toksycznych jadów pasożytów, grzybów i bakterii chorobotwórczych.
Podawać 20ml – 40ml rozpuszczone w 1 L czystej wody lub mineralnej i popijać cały dzień. Można też stosować kurację miarkami 1-2 x po 20ml. Dawkę można jeszcze zwiększać, średnio u osób dorosłych stosuje się 60ml dziennie

U dzieci przeliczamy dawkę dzienną 1ml. Oceanu21 na 1 kg wagi ciała, dawkę tą można zwiększyć dwukrotnie, ale stopniowo.

Ocean21 można rozcieńczać w małej ilości letniego płynu i podawać 2-3 razy dziennie lub określoną dobową dawkę wlać do butelki z wodą mineralną i taki napój wypić w ciągu całego dnia.

Podobnie jak wszystkie produkty CaliVita International możesz w bezpieczny sposób łączyć Ocean21 z innymi suplementami, lekami i żywnością.

Aby wzmocnić działanie paraprotexu można włączyć Garlic Caps, a szczególnie pamiętać o nim podczas miesięcznej przerwy w zażywaniu ParaProteXu.

ETAP III

Po 2 miesięcznej kuracji paraprotexem , należy zrobić miesięczną przerwę w jego zażywaniu.Podczas przerwy koniecznie zażywaj AC Zymes, wit.C-500 (C-1000) , Garlic Caps, inne suplementy według potrzeb z etapu wstępnego.

ETAP IV

Powrót do ParaProteXu , zaczynamy stosować od dawek max dla siebie. Jeśli nastąpiłoby gorsze samopoczucie należy zmniejszyć dawkę i na mniejszej pozostać do ustąpienia objawów. Wszystkie pozostałe produkty takie jak w etapie II zasadniczym, a wiec AC Zymes, wit.C-500 ,Nopalin stosować nadal.. W zależnosci od problemu chorobowego paraprotex zażywać miesiąc czasu, w przypadku długo trwających zakażeń długość kuracji przeciągnąć do 2 miesięcy.




toxocaroza

Toxocaroza – choroba odzwierzęca

 

 

To jedna z wielu chorób pasożytniczych, której przenosicielami są zwierzęta takie jak psy i koty towarzyszące człowiekowi.
Do zakażenia pasożytem Toxocara dochodzi po połknięciu jaj znajdujących się w odchodach psów i kotów, zatem najbardziej narażone są dzieci i dorośli mający bliski kontakt ze zwierzętami, a także dzieci bawiące się w piaskownicach zanieczyszczonych kocimi lub psimi odchodami.

W początkowej części jelita cienkiego wylęgają się larwy, które następnie przechodzą przez ściankę jelita i wędrują do płuc naczyniami krwionośnymi i limfatycznymi. Wraz z krwią tętniczą rozprzestrzeniają się w całym organizmie. W rejonie naczyń włosowatych larwy opuszczają naczynia i przedostają się do tkanek. Najczęściej umiejscawiają się w wątrobie, ośrodkowym układzie nerwowym, oku.

Trzeba także przestrzegać zasad higieny osobistej i żywienia.

Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.
Jak zabezpieczyć się przed pasożytami.

Przede wszystkim zachować higienę:

  • dokładnie myć ręce przed jedzeniem, przed przygotowywaniem posiłków, po wyjściu z ubikacji, po zabawie z psem lub kotem, po zabawie w piaskownicy, po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  •  nie używać wspólnych ręczników
  •  często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci, nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

Suplementy diety, które mogą pomóc w zwalczaniu pasożytów i w działaniu profilaktycznym

Paraprotex (kompleks roślinny)
AC Zymes (żywe kultury bakterii)
Nopalin (błonnik) lub Green Care (lucerna siewna)
Oxymax (stabilizowany tlen)
Ocean 21 (algi) lub Spirulina Max (algi)




Włosogłówka (łac.Trichocephalus trichiurus)

 

To robak w kształcie nitki długości do 5 cm, który powoduje włosogłówczycę. Jaja wydalane z kałem nie wywołują zarażenia. W wilgotnej i ciepłej glebie jaja dojrzewają, a w ich wnętrzu powstają larwy.

Człowiek zaraża się, spożywając produkty zanieczyszczone jajeczkami zawierającymi larwy. W zarażeniu pośredniczą muchy, które przenoszą jajeczka z odchodów i gleby na produkty spożywcze. Ogniwem pośrednim są brudne ręce.

W 25% przypadków zarażenie przebiega bezobjawowo. Przy większej ilości pasożytów występuje biegunka, niekiedy śluzowo-krwawa, bóle w jamie brzusznej, spadek masy ciała, anemia. Mogą pojawiać się skórne objawy alergiczne oraz: brak apetytu, rozdrażnienie, bezsenność, bóle głowy, osłabienie.

W celu uniknięcia zarażenia należy: myć jarzyny i owoce, przestrzegać higieny osobistej, ochraniać gleby i wody przed zanieczyszczeniem odchodami ludzkimi oraz tępić muchy.

 

Trzeba także przestrzegać zasad higieny osobistej i żywienia.

Wrażliwe na zarażenia są szczególnie małe dzieci oraz osoby z uszkodzonym układem odpornościowym przez różne choroby, używki czy leki.

Choroby pasożytnicze i infekcje występują częściej u osób z upośledzonym układem immunologicznym, powodując groźniejsze dolegliwości.
Jak zabezpieczyć się przed pasożytami.

Przede wszystkim zachować higienę:

  • dokładnie myć ręce przed jedzeniem, przed przygotowywaniem posiłków, po wyjściu z ubikacji, po zabawie z psem lub kotem, po zabawie w piaskownicy, po pracy w ogrodzie
  • obcinać krótko paznokcie
  •  nie używać wspólnych ręczników
  •  często zmieniać bieliznę osobistą i pościelową
  • utrzymywać w czystości łazienki, ubikacje, kuchnie i inne pomieszczenia związane z przygotowywaniem posiłków
  • tępić owady i gryzonie przenoszące jaja i cysty pasożytów
  • dokładnie myć warzywa i owoce, szczególnie spożywane w stanie surowym
  • płukać owoce leśne i grzyby
  • nie jeść surowego lub niedogotowanego mięsa
  • jeśli karmi się psy odpadkami poubojowymi, należy odpadki przedtem ugotować
  • psy i koty okresowo odrobaczać
  • nie nawozić upraw fekaliami ludzkimi
  • okresowo zmieniać piasek w piaskownicach, w których bawią się dzieci, nawet silne mrozy nie niszczą jaj pasożytów!
  • zabezpieczać piaskownice siatką, aby uniemożliwić zanieczyszczenie ich odchodami psów i kotów

Suplementy diety, które mogą pomóc w zwalczaniu pasożytów i w działaniu profilaktycznym

Paraprotex (kompleks roślinny)
AC Zymes (żywe kultury bakterii)
Nopalin (błonnik) lub Green Care (lucerna siewna)
Oxymax (stabilizowany tlen)
Ocean 21 (algi) lub Spirulina Max (algi)