Candida albicans

 

Candida albicans (bielnik biały) wywołuje chorobę nazwaną kandydozą uważaną za plagę XXI wieku. W krajach rozwiniętych liczbę osób cierpiących na schorzenie spowodowane przez drożdżaki ocenia się na powyżej 30% populacji. Najczęstszą przyczyną rozwoju kandydozy są zaburzenia składu flory bakteryjnej jelit spowodowane zażywaniem antybiotyków.

Sprzyjającymi warunkami , które przyspieszają rozwój grzyba to kwasica metaboliczna oraz procesy gnilne w jelitach, z którymi najczęściej mamy do czynienia w okresie infekcji wirusowej lub bakteryjnej, przebiegającej z gorączką i leczonej antybiotykami niszczącymi florę bakteryjną jelit.

Jednakże, są i inne przyczyny takie jak: antykoncepcyjna terapia hormonalna zawierająca ” naturalne” składniki progesteronu, kortykosterydy (hydrocortisone itd.), zaburzenia hormonalne (pokwitanie, ciąża, sterylizacja, przekwitanie), dentystyczne zatrucie amalgamatem rtęci, zatrucie substancjami chemicznymi w warunkach domowych, pracy biurowej lub środowiska gospodarstwa wiejskiego, przemysłowymi substancjami chemicznymi, lekami doraźnego stosowania, oddziaływaniem pola elektromagnetycznego: przewodów wysokiego napięcia elektrycznego, elektrycznej instalacji domowej, kuchenek mikrofalowych, telefonów komórkowych itd.

Przerost candida albicans rozpoczyna się w jelitach, ale może rozprzestrzenić się we wszystkich narządach wewnętrznych i rozpoznawany jest jako drożdżyca systemowa albo ,, zespół candida”. Te drożdże znajdują się w naturalnych warunkach, w niewielkiej ilości w jelitach ale stają się patologicznymi kiedy zmieniają swoją formę wypuszczając strzępki grzybni. Strzępki grzybni wydzielają specyficzne enzymy, które rozpuszczają strukturę białka i dzięki temu bez przeszkód wrastają w komórki tworząc grzybnie ( żródłem ich pożywienia jest cytoplazma komórki). Powstała grzybnia wrasta w otaczające tkanki, a z jej nitek zaczynają rozsiewać się zarodniki.

Rozrastająca się grzybnia prowadzi do perforacji ściany jelita i rozrostu candidy w całym organizmie. Ściana jelita staje się nieszczelna (dochodzi do przeciekania ) i dzięki temu ułatwia toksynom przedostanie się do krwioobiegu, co prowadzi do niewydolności (osłabienia) systemu immunologicznego (odpornościowego).

Gatunki grzybów Candida wytwarzają substancje o charakterze endotoksyn, którymi są toksyny występujące w ścianie komórki grzyba, uwalniane po jej rozpadzie. Do tej pory wyodrębniono 79 ich rodzajów. Wszystkie one mają jedną wspólną cechę: są groźne dla organizmu żywiciela.

Toksyny, uszkadzając błonę śluzową jelita cienkiego, zmniejszają powierzchnię wchłaniania składników pokarmowych, zaś uszkadzając śluzówkę jelita grubego, powodują przenikanie z masy kałowej do organizmu toksyn, metali ciężkich oraz alergenów pokarmowych.

Jedną z grupy toksyn produkowanych przez grzyby Candida są neurotoksyny – substancje chemiczne wywierające negatywne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (mózg), które wywołują stany depresyjne i rozchwianie emocjonalne, np.: zmienne nastroje, niezdecydowanie, chaotyczność, gwałtowne zachowania, hałaśliwość, agresję (również skierowaną na siebie) oraz usilne tłumienie złości w sobie. Dość często zdarza się, że objawy te przybierają formę fobii, nerwicy natręctw, a w wielu przypadkach przypominają schizofrenię.

Chorzy zatruci neurotoksynami najczęściej poddawani są leczeniu psychiatrycznemu, a wynikiem tego jest pogorszenie stanu ogólnego i dodatkowo uzależnienie od leków psychotropowych.
Neurotoksyna grzybicza o budowie zbliżonej do hormonu przysadki mózgowej (TSH) może z łatwością rozregulować cały układ hormonalny człowieka, ale przede wszystkim tarczycę. Toksyna ta nie uzyskała dotychczas swojej nazwy.

Grzyby z gatunku Candida są bezwzględnymi pasożytami, ponieważ do życia niezbędna jest im tkanka żywego organizmu i nie są zdolne do samodzielnego życia lecz giną, jeśli nie znajdą źródła pożywienia w otoczeniu.

Zakażenie ogólnoustrojowe wywołuje najczęściej grzyb Candida albicans, jednak wzrasta liczba zakażeń wywołanych przez inne gatunki grzybów Candida, takie jak Candida glabrata, Candida tropicalis i Candida crusei. Źródłem pierwotnym zakażenia grzybem Candida jest z reguły jelito grube, choć zakażenie może pochodzić z innego miejsca. W sprzyjających warunkach grzybnia rozrasta się, przerasta wszystkie tkanki i narządy organizmu żywiciela, oprócz okostnej.

Grzybicze zakażenia ogólnoustrojowe są niesłychanie niebezpieczne, gdyż w początkowej fazie rozwoju ukrywają się pod maską innych chorób i traktowane są przez medycynę akademicką jako odrębne i samodzielne schorzenia – nerwice, alergie, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, refluks żołądkowo-przełykowy bądź dwunastniczo-żołądkowy, zespół jelita drażliwego, grzybice paznokci czy też skóry, i tak dalej, i dalej.

Proces oczyszczania z grzybicy ogólnoustrojowej jest długotrwały i wymaga wielu wyrzeczeń

DIETA TO KONIECZNOŚĆ

Dieta dla dzieci do 1 roku życia

PRZYKŁADOWE MENU DLA OSÓB Z GRZYBICĄ

Śniadanie
Obiad
Kolacja
Surówki

KURACJA ODTRUWAJĄCO-OCZYSZCZAJĄCA Z GRZYBÓW
Dorośli
Dzieci

 

GRZYBICE

Co drugi-trzeci człowiek na świecie jest nosicielem grzybów.
Są to organizmy roślinne pasożytnicze, mogące wywoływać różne schorzenia struktur rogowaciejących tzn.. naskórka , paznokci i włosów. Dzięki zdolności wytwarzania pewnych enzymów grzyby te (dermatofity) mogą wnikać i rozmnażać się w keratynie zakażając skórę i jej przydatki.
Rozpoznanie grzybicy potwierdza się specjalnymi testami laboratoryjnymi( badanie mikroskopowe,hodowla). Do badań pobiera materiał z miejsc chorobowo zmienionych, wymaz z jamy ustnej, kału.

TESTY WYKRYWAJĄCE GRZYBICĘ CANDIDĘ

W medycynie wyróżnia się cztery grupy grzybów – dermatofity, grzyby drożdżopochodne (drożdżaki) , grzyby pleśniowe oraz grzyby dimorficzne (tropikalne).
Dermatofity to grzyby osiedlające się na skórze, paznokciach, we włosach. Grzybnia przenika górne warstwy skóry wchodzi w nie i może je trwale zniszczyć. Objawy bywają różne, w zależności od rodzaju infekcji: od łagodnych białawych plamek, widocznych dopiero na opalonej skórze, (często pojawia się u osób korzystających z solarium) do bolesnych, sączących się ran. Dermatofity wykorzystują kreatynę skóry jako pożywienie, a wszystkie struktury rogowaciejące – warstwę rogową naskórka, włos i jego mieszek oraz płytki paznokciowe – traktują jak niszę ekologiczną w której mogą przetrwać nawet dwa lata. Aby skutecznie wyeliminować pasożyty (grzyby) potrzebne jest wzmacnianie organizmu, wzmacnianie organizmu, unikanie antybiotyków i innych leków osłabiających organizm, i profilaktyka

GRZYBICA POCHWY
GRZYBICA SKÓRY
GRZYBICA PAZNOKCI
GRZYBICA STÓP
Drożdżak Candida albicans (bielnik biały) to najczęściej spotykane drożdżaki u człowieka . Potrafi rozwijać się w różnych tkankach, np. w jamie ustnej (powodując pleśniawkę), na skórze, w pochwie czy w przewodzie pokarmowym, ale kiedy ich rozwój wymknie się spod kontroli mamy do czynienia z zakazeniem drożdżakowym (candidasis). Drożdże są grzybami. Do rozwoju potrzebują wilgoci i cukru. Nasz układ odpornościowy potrafi eliminować drożdże, pod warunkiem, że nie rosną zbyt szybko, a układ odpornościowy (leukocyty) nie są osłabione lub zajęte jakimś innym problemem. Wówczas rozpoczyna się niekontrolowany nadmierny przerost candida albicans.

Grzyby pleśniowe stanowią jedną z podstawowych grup alergenów inhalacyjnych. Reakcje alergiczne w górnych drogach oddechowych swą symptomatologią przypominają pyłkowicę, a dominującym objawem wydaje się być blokada nosa. Towarzyszą temu objawy ze strony oczu. Niewielkie rozmiary zarodników grzybów, nie przekraczające najczęściej 10 mikronów, pozwalają na głęboką penetrację drzewa oskrzelowego, co w efekcie często prowadzi do reakcji alergicznych ze strony dolnych dróg oddechowych. Większość osób wykazujących nadwrażliwość na tą grupę alergenów inhalacyjnych prezentuje objawy całoroczne, z okresami sezonowych zaostrzeń. Te grzyby pleśniowe często znajdujące się na ścianach w pomieszczeniach wilgotnych, niewentylowanych są szczególnie groźne dla osób z osłabionym układem odpornościowym np. u chorych na AIDS

Reakcje alergiczne wywołane przez alergeny grzybów mogą przybierać ponadto charakter alergii pokarmowej (po spożyciu serów pleśniowych, suszonych owoców, grzybów, sosu sojowego, niektórych gatunków soków, wina i piwa), uczulenia na antybiotyki lub też reakcji typu „id”. Jednak nie są to zjawiska częste.

 

PROFILAKTYKA
Profilaktycznie kuracje oczyszczające powinno się przeprowadzać co najmniej 2 razy w roku. Jest to ważne, gdyż, cały czas dostarczane są do organizmu toksyny pochodzące z pożywienia, wody, powietrza, leków farmakologicznych, kosmetyków itp.

Wszystkie zanieczyszczenia utrudniają prawidłowe funkcjonowanie komórkom, które zapchane „śmieciami” nie przyjmują już pożywienia koniecznego do ich pracy. W związku z tym funkcjonowanie całego organizmu jest zachwiane, a osłabiony układ odpornościowy nie jest w stanie już walczyć stąd częste infekcje, otyłość i inne problemy zdrowotne.