Testy wykrywające candidę

 

BADANIE DIAGNOSTYCZNE . CANDIDA ALBICANS

Są to metody jakimi można zdiagnozować obecność candidy, niestety są one obarczone sporym błędem.

Posiewy z kału, błon śluzowych, wydzielin

Próbka pochodzącą z kału lub błon śluzowych posiana zostaje na specjalne podłoże mikrobiologiczne umożliwiające wzrost drożdży. Jest to najczęstsza metoda identyfikacji drożdżycy. Metoda ta jest rutynowo stosowana przez szereg laboratoriów, jednak hodowla prowadzona musi być przez odpowiednio długi okres (zwykle co najmniej 10 dni).
Z uwagi na fakt, iż drożdże z rodzaju Candida są naturalnym drobnoustrojem występującym u większości ludzi (jelito grube, powłoki skórne i błony śluzowe) otrzymanie pozytywnego wyniku badania posiewowego przynosi niewielką wartość diagnostyczną.
Wyjątkiem jest pozytywny wynik otrzymany z posiewu krwi. W tym przypadku, wynik wskazuje na infekcje ogólnoustrojową (np. sepsa) i wymaga natychmiastowego leczenia.

Badanie posiewowe obarczone jest sporym błędem czynników ludzkich i w dużej mierze zależy od doświadczenia personelu laboratoryjnego. Obdarzone jest również sporym ryzykiem otrzymania wyników fałszywie negatywnych (na pożywce nie wyrośnie żaden mikroorganizm), jak i fałszywie pozytywnych (po posiewie kału na pożywce wyrośnie np. Candida albicans, który nie koniecznie musi odpowiadać za chorobę).

Badanie mikroskopowe krwi
Badanie bezpośrednie polegające na obserwowaniu pod mikroskopem kropli krwi pobranej od pacjenta. Umożliwia ono identyfikacje komórek grzyba. Ograniczeniem tej metody jest konieczność odpowiedniej ilości komórek drożdży we krwi. Metoda przeznaczona jest do identyfikacji zaawansowanych stadiów kandydozy, jednak stwierdzenie obecności komórek grzyba we krwi jest bezpośrednim dowodem potwierdzającym chorobę.
Metoda wymaga sporego doświadczenia diagnosty laboratoryjnego. Często zdarzają się przypadki błędnych wyników fałszywie ujemnych z uwagi na podobieństwo komórek Candida do leukocytów (komórek krwi). Z tego powodu kandydoza często identyfikowana jest również jak leukocytoza (wzrost liczby leukocytów).

Testy ELISA

Test immunoenzymatyczny wykrywający przeciwciała przeciwko określonym gatunkom grzyba. Jest to najczęściej stosowany test diagnostyczny, z uwagi na niską cenę i przesiewowy charakter.

Test ELISA jest metodą pośrednią, wykrywającą jedynie odpowiedź immunologiczną naszego organizmu powstałą po kontakcie z antygenami grzyba. Otrzymanie wyniku pozytywnego po badaniach przeciwciał klasy IgG sugeruje, iż pacjent miał w przeszłości kontakt z danym mikroorganizmem, co oczywiście nie świadczy o trwającym zakażeniu. Przeciwciała klasy IgG na wysokim poziomie utrzymywać się mogą przez długi okres (miesięcy, a nawet lat) po ustąpieniu objawów choroby. Ponadto z uwagi na fakt, iż C.albicans jest organizmem stale występującym w przewodzie pokarmowym, każdy z nas może mieć przeciwciała przeciwko temu organizmowi.
Mała wartość diagnostyczna spowodowana jest również przez niską czułość testów ELISA (szacowaną na ok. 30-40%), jak i dużą liczbę wyników fałszywie negatywnych. Coraz częściej zastępowany jest przez czulsze i bezpośrednie metody identyfikacji komórek grzyba. Do metod tych – nowej generacji należą testy genetyczne, identyfikujące DNA C.albicans.

Test PCR

Badanie genetyczne, pozwalające na identyfikacji materiału genetycznego (DNA) grzyba. Jest to metoda bezpośrednia identyfikująca bezpośrednią obecność drożdży w badanym materiale (krew, wymaz z błon śluzowych itp.). Metoda PCR pozwala na identyfikacje pojedynczych komórek drożdży w badanym materiale, a więc bardzo wczesną fazę zakażenia. Polega ona na powieleniu określonego fragmentu DNA grzyba do ilości wystarczającej do tego aby stał się on widoczny w świetle UV.
Metoda pozwala na identyfikacje zakażenia w ciągu kilkunastu godzin od pobrania próbki. Oprócz dużej czułości (identyfikacja kilku komórek grzyba w badanym materiale), charakteryzuje się 100% specyficznością (brak reakcji krzyżowych z innymi patogenami). Testy genetyczne typu PCR oferują obecnie najczulsze metody diagnostyczne.

Test Real-Time PCR

Obecnie najczulsza metoda diagnostyczne. Badanie genetyczne, pozwalające na identyfikacji materiału genetycznego (DNA) grzyba. Jest to metoda bezpośrednia identyfikująca bezpośrednią obecność drożdży w badanym materiale (krew, wymaz z błon śluzowych itp.). Metoda Real-Time PCR jest 100x czulsza od zwykłego testu PCR – pozwala na identyfikacje pojedynczych komórek drożdży w badanym materiale, a więc bardzo wczesną fazę zakażenia. Polega ona na powieleniu określonego fragmentu DNA grzyba wraz ze specyficznymi sondami znakowanymi fluorescencyjnie.
Metoda pozwala na identyfikacje zakażenia w ciągu kilkunastu godzin od pobrania próbki.
Obecnie jedynie jedno z laboratoriów (CB DNA) w Polsce stosuje tą metodę diagnostyczną.

Test wielogatunkowy na 6 gatunków Candida

Multitest genetyczny identyfikuje w jednym badaniu aż 6 gatunków grzybów Candida i Aspergilus. Są one najczęstszymi patogenami powodującymi drożdżycę. Test ma charakter kompleksowy, a więc umożliwiający jednoznacznie wykluczyć lub potwierdzić drożdżyce. Obecnie dostępny jedynie w CB DNA w Poznaniu.
/Źródło: www.candida.info.pl/