herpes

Lizyna kontra opryszczka

 

Większości z nas opryszczka kojarzy się z niespodziewanym i powracającym koszmarem. Zazwyczaj pojawia się w najmniej odpowiednim momencie – szpeci naszą twarz, często zmianom skórnym towarzyszy ból i swędzenie.

Za to szczególnie nieprzyjemne schorzenie odpowiadają dwa wirusy, niezwykle szeroko rozpowszechnione na całym świecie: wirus opryszczki wargowej HSV-1 oraz narządów płciowych HSV-2. Do zakażenia nimi dochodzi na skutek bezpośredniego kontaktu ze zmienioną chorobowo skórą czy z wydzielinami zawierającymi wirusy, pochodzącymi od osoby chorej lub będącej bezobjawowym nosicielem.

Cechą charakterystyczną tej rodziny wirusów jest zdolność do przetrwania w organizmie gospodarza w formie utajonej. W trakcie ostrej fazy, w okolicy warg lub narządów płciowych pojawiają się drobne pęcherzyki, wypełnione płynem. W tym czasie wirusy przedostają się do zakończeń obwodowych neuronów czuciowych, a następnie są transportowane do zwojów czuciowych, najczęściej do zwoju nerwu trójdzielnego czy zwojów nerwów krzyżowych. Zazwyczaj po okresie 2–3 tygodni system immunologiczny gospodarza ogranicza infekcje, jednak utajony HSV pozostaje w organizmie przez całe życie. Oznacza to, że człowiek raz zakażony musi zawsze liczyć się z możliwością nawrotu choroby.

Wirusy „obozują” w komórkach i zwojach nerwowych, dobrze ukryte przed aktywnością układu immunologicznego. W momencie obniżenia odporności, opuszczają swe schronienie i podążają ku powierzchni skóry.

Wśród czynników odpowiedzialnych za to zjawisko wymienia się m.in. ekspozycję na promieniowanie UV (kąpiele słoneczne), zmiany hormonalne, infekcje oraz stres.

Podczas ostrej fazy choroby można próbować zwalczać wirusa za pomocą różnych maści lub zażywanych doustnie leków przeciwwirusowych. Te drugie często są stosowane także w fazie utajenia, w nadziei, że zapobiegnie to okresom zaostrzeń choroby lub skróci czas ich trwania. Skuteczność tych leków w dużym stopniu zależy od ich właściwego zastosowania – powinny być podane odpowiednio wcześnie, w ciągu pierwszych 24 godzin choroby. Czasami bardzo trudno spełnić te wymagania, ponieważ z reguły pęcherzyki pojawiają się niespodziewanie, w najmniej odpowiednim momencie.

Z danych epidemiologicznych wynika, że ok. 40% populacji jest zakażona wirusem Herpes simplex. Nic dziwnego, że przeprowadza się wiele badań, próbując znaleźć skuteczne rozwiązanie tego problemu. Wiele z nich wykazało, że lizyna – substancja występująca w ludzkim organizmie, może być niezwykle pomocna w tym przypadku. Teraz, nareszcie wiemy w jaki sposób! Będąc jednym z aminokwasów, uczestniczy w procesach odnowy tkanek, tworzenia przeciwciał, stymulacji wzrostu, a także wytwarzania hormonów i enzymów. Wspomaga także wchłanianie wapnia w jelitach, dlatego może być również przydatna w profilaktyce osteoporozy. Należy do grupy aminokwasów niezbędnych, które nie są syntetyzowane w organizmie, więc powinny być dostarczane z dietą.

Wykazano również, że ilość wchłoniętej lizyny w dużym stopniu zależy od ilości argininy, tzn. spożycie większej ilości jednego składnika powoduje, że drugi może być słabiej przyswajany. To konkurencyjne zachowanie jest wykorzystywane do walki z wirusem opryszczki, który potrzebuje argininy do swojego rozwoju. Zmniejszone wchłanianie tego aminokwasu spowoduje utrudnienie namnażania się wirusa i złagodzenie objawów ostrej fazy choroby. Co więcej, w normalnych warunkach organizm potrafi produkować wystarczające ilości argininy, dlatego nie należy obawiać się, że zwiększone spożycie lizyny może być przyczyną niedoboru argininy. W licznych badaniach udowodniono, że spożycie 312-1200 mg lizyny dziennie (w jednej lub kilku dawkach) w znaczący sposób skraca ostrą fazę choroby, a ponadto zmniejsza częstotliwość nawrotów. Ponadto, nie obserwowano żadnych działań niepożądanych nawet przy dawkach 3000 mg lizyny dziennie. Może więc być niezwykle obiecującym wsparciem w walce z opryszczką. W dodatku nie jest to agresywny, przeciwwirusowy środek chemoterapeutyczny, lecz substancja naturalnie występująca w naszym organizmie, niezbędna do prawidłowego przebiegu wielu procesów metabolicznych.

Piśmiennictwo:
Griffith RS, et al. Succes of L-lysine Therapy in Frequently Recurrent Herpes Simplex Infection. Treatment and Prophylaxis. Dermatologica 1987.
Civitelli R, Villareal DT, Agnusdei D, et al. Dietary L-lysine and Calcium Metabilsm in Humans. Nutrition. 1992.
Thein DJ, Hurt WC. Lysine as a prophylactic agent in the treatment of recurrent herpes simplex labialis Oral Surg Oral Med Oral Pathol. 1984.

W ofercie CaliVita dostępny jest suplement diety L-Lysine PLUS zawierający w składzie aminokwas L-lizynę w dawce 500 mg/tabletkę i witaminę C – 60 mg/tabletkę.

L-Lizyna jest aminokwasem egzogennym niezbędnym przy budowie białek, bierze udział w tworzeniu kolagenu, enzymów, hormonów, przeciwciał. Sprzyja wchłanianiu wapnia. Pełni również kluczową rolę w syntezie L-karnityny, substancji ważnej w metabolizmie tłuszczów, uczestniczącej w procesach przemiany energii.

Witamina C wykazuje działanie antyoksydacyjne, wpływa na syntezę kolagenu, prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, nerwowego, uczestniczy w absorpcji żelaza niehemowego.

Pamiętaj, że aminokwas L-Lizyna wykazuje działanie synergiczne z witaminą C. Ich łączne stosowanie spotęguje i lepiej wykorzysta działanie obu tych składników. Warto, abyś przyjmował równolegle z produktem L-Lysine PLUS dodatkową porcję witaminy C (C 500 lub C 300 Plus with Rose Hips and Bioflavonoids).

/źródło:CVI Europe/CVI Polska/

Jakie produkty zawierają argininę a jakie lizynę – herpes-opryszczka