Biegunka

 

Jeśli częściej niż 3 razy dziennie oddajesz kał w postaci płynnej to jest to biegunka. Biegunka jest efektem podrażnienia lub stanu zapalnego śluzówki jelit.
Najczęściej do takiego podrażnienia dochodzi na skutek infekcji wirusowej i taka biegunka ustępuje wówczas po 2-3 dniach. Natomiast znacznie cięższy przebieg ma biegunka wywołana infekcją bakteryjną, najczęściej po zjedzeniu zakażonego pożywienia. Jeśłi ręce były zabrudzone i przygotowane były posiłki lub jakikolwiek kontakt zabrudzonych rąk z ustami.
Również stres, problemy psychiczne, znaczna nerwowość, alergia na niektóre pokarmy może wywołać biegunkę.

 

Najbardziej groźne jest powikłanie wynikające ze znacznego odwodnienia organizmu, a wraz z wodą pozbycie się minerałów, jest to szczególnie groźne u małych dzieci i osób starszych. U niemowląt odwodnienie zagraża życiu. Przewlekłej biegunce często towarzyszą powikłania, jak np. niedożywienie i osłabienie.

W kale mogą pojawiać się krew i śluz. Oprócz częstego oddawania kału mogą występować bóle brzucha, gorączka, wymioty, ogólne osłabienie.

 

Jak postępować w przypadku biegunki

  • należy przyjmować dużo płynów i elektrolitów, aby zrównoważyć ich utratę, do tego celu nadają się herbatki ziołowe, woda mineralna niegazowana itp.
  • w ostrej fazie biegunki powinno się oszczędzać jelita i jeść wyłącznie potrawy lekkostrawne, takie jak suchary, zupy, tarte jabłko lub ryż;
  • stosować naturalne produkty w celu zatrzymania biegunki;

 

Spośród biegunek wyróżnić można:

  • biegunkę osmotyczną
    Jest ona związana z obecnością w jelitach substancji osmotycznie czynnych (czyli takich które wyciągają wodę) np. pektyn zawartych w śliwkach czy otrębach owsianych. Niektóre środki przeczyszczające działają właśnie w podobny sposób.
  • biegunkę sekrecyjną (toksyczną) Podróżując, często spotykamy się z mikroorganizmami, do których nasz organizm nie jest przyzwyczajony. Wiele bakterii oraz wirusów np. pałeczka okrężnicy, przecinkowiec cholery czy powszechny gronkowiec złocisty wytwarzają toksyny. Substancje te pobudzają komórki do wydzielania ogromnych ilości płynu i elektrolitów do światła jelita, co powoduje rozcieńczenie mas kałowych i prowadzi do luźnych wypróżnień. Co ważne nie trzeba spożyć bakterii by mieć biegunkę, toksyny zawarte w pożywieniu często nie są niszczone przez wysoką temperaturę, dlatego nawet gotowanie mięsa, drobiu czy nabiału niewiadomego pochodzenia może nie uchronić nas przed chorobą. Dłużej trwająca biegunka zarówno sekrecyjna jak i innych typów, powoduje znaczną utratę wody i elektrolitów (sole mineralne konieczne do życia). Odwodnienie naszego organizmu bezpośrednio zagraża życiu!
  • biegunkę związaną z motoryką jelit. Kiedy pokarm jest przesuwany bardzo szybko, jelito może nie zdążyć prawidłowo strawić, osuszyć i uformować kału. Tego typu biegunka dopada nas najczęściej w obliczu stresu, np. podczas oczekiwania na ważny egzamin. Biegunka związana z nieprawidłową motoryką jelit może mieć także znacznie poważniejsze przyczyny.
  • biegunkę inwazyjną. Jest to z pewnością najgroźniejszy typ biegunki. W kale pojawia się krew, śluz, mogą także występować bóle brzucha, głowy, gorączka oraz inne objawy ogólne. Biegunka inwazyjna pojawia się wtedy, gdy przewód pokarmowy staje się wrotami zakażenia dla bakterii lub pierwotniaków (inwazyjna pałeczka okrężnicy, salmonella, pałeczka czerwonki czy ameba). Mikroorganizmy te dostają się do krwi i rozprzestrzeniają po całym organiźmie, siejąc „spustoszenie” w różnych organach. W opisywanym przypadku niezbędna jest konsultacja lekarska.

Z jaką biegunką poradzimy sobie sami?
Nie powinna nas niepokoić biegunka krótkotrwała 1-2 doby, pod warunkiem, że nie powoduje znacznego odwodnienia. Ważne jest również, by kał nie wykazywał anomalii (krew, smolisto-czarny kolor, śluz). Biegunki związane ze stresem również nie są groźne. W przypadku zatrucia toksynami hamowanie biegunki może być niekorzystne, bowiem szybko przepływająca treść pokarmowa wypłukuje obce substancje.
Istnieje wiele prostych sposobów na opanowanie biegunki. Są to:

  • dieta
    Ryż, zupa marchwiowa, budyń – są to potrawy chłonące wodę, dzięki czemu zmniejszają objawy biegunki. Banany, duszone jabłka, ryż i sucharki – również są elementem przeciwbiegunkowej diety.
    Co więcej, pacjenci cierpiący na biegunkę powinni spożywać często (7 razy dziennie) małe ilości wskazanych pokarmów w pewnych odstępach czasu (2-3h). Czasami warto skorzystać z właściwości jagód bądź czarnych porzeczek. Zawierają one antocyjanozydy o właściwościach antybiegunkowych.
  • podawanie produktów – żywe kultury bakterii uzupełnienie minerałów
  • należy podać do picia duże ilości wody, najlepiej wysoko zmineralizowanej (zawiera elektrolity). Powinno się unikać napojów gazowanych, alkoholowych oraz bardzo słodkich (z wyjątkiem Coca Coli, bowiem zawarty w niej kwas fosforowy ma działanie przeciwbiegunkowe). Konieczne jest również dodatkowe przyjmowanie elektrolitów, bowiem picie jedynie wody/napojów powoduje rozcieńczenie osocza, co może prowadzić do groźnych powikłań (zaburzenia rytmu serca).