Siarka (S) – pierwiastek życia

 

siarka Siarka jest pierwiastkiem chemicznym znanym od najdawniejszych czasów. W przyrodzie występuje w dużej ilości. Jest obecna we wszystkich komórkach organizmu ludzkiego, przede wszystkim w białkach komórkowych jako bardzo ważny składnik struktury białkowej. Siarka zajmuje piąte miejsce w hierarchii mikroskładników mineralnych niezbędnych dla organizmu ludzkiego.

Związki zawierające siarkę mają znaczenie w mechanizmach detoksykacji (odtruwania), a grupa SH w oddychaniu tkankowym. Z punktu widzenia zdrowia ludzkiego, siarka jest niezbędna w tworzeniu połączeń organicznych. Głównym źródłem siarki w organizmie są dwa aminokwasy: metionina i cysteina, które muszą być pobierane z pożywienia. Prawie 75% siarki zatrzymanej w organizmie jest utleniane do siarczanów i wydalane, przede wszystkim z moczem. Część siarczanów wchodzi w połączenie ze związkami organicznymi i w ten sposób przyczynia się do detoksykacji  związków obcych np. siarczanu nikotyny. Niewielkie ilości nieorganicznych siarczanów wraz z sodem i potasem występują we krwi i innych tkankach.  Dużo aminokwasów siarkowych zawiera keratyna – białko włosów, paznokcie itp. stąd większe zapotrzebowanie na siarkę osób obficie owłosionych.

 

wlosy-siarka

Siarkę znajdujemy m in. w kwasie glutaminowym niezbędnym dla układu nerwowego, mózgu, pośredniczy  w aktywnych czynnościach mięśni, jest potrzebny osobom chorym na SM, w witaminie B1, w heparynie tj. substancji obniżającej ciśnienie krwi i występującej we wszystkich tkankach, w metioninie tj. w aminokwasie występującym w wątrobie. Siarka umożliwia wątrobie wykonywanie czynności odtruwania, gdyż działa podobnie jak filtr oczyszczający organizm z toksyn.

Siarka korzystnie wpływa na stawy, skórę i włosy. Jest doskonałym środkiem przeciw starzeniu w miarę jak następuje zmiękczenie tkanek a także na stwardnienie tętnic (miażdżycę), na zniekształcenie tkanek chrzęstnych i ścięgnistych np. przy chorobie zwyrodnieniowej, reumatyzmie, siarka stosowana jest do leczenia różnych schorzeń skóry (trądzik, łupież, świerzb itp.)

Siarka stanowi około 0,25% masy dorosłego człowieka. W ciągu doby człowiek wraz z moczem wydala 1,0-3,5 g siarki.

Prawidłowe stężenie siarczanów we krwi wynosi 50-150 umol/l, tj. 0,5-1,5 mg%.  Przy niewydolności nerek  dochodzi do zatrzymania siarki w organizmie zwiększa się stężenie siarczanów w osoczu co powoduje kwasicę.
Organizm zdrowy odrzuca nadmiar biopierwiastków, automatycznie bowiem realizuje harmonię i równowagę w ich przyswajaniu.

 

Zatrucie siarką daje objawy:
Bardziej szkodliwe niż czysta siarka  są jej pochodne- dwutlenek, trójtlenek, kwas siarkowy, siarczek węgla i siarkowodór. Wdychanie siarki wywołuje duszności, trudności w oddychaniu aż do zapaści. Wdychanie siarkowodoru może wywołać niemal natychmiastową śmierć.

 

Niedobór siarki powoduje:
łamliwość paznokci, bladą i suchą skórę, łamliwość  i zły stan włosów, dolegliwości stawowe, zwiotczenie tkanki łącznej, zatrucia wątrobowe, przygnębienie, niepokój, pojawienie się zaćmy

 

garlic2

  Źródłem siarki w pożywieniu są:
czosnek, pietruszka, gorczyca, soczewica, fasola, rzeżucha, seler, kapusta, cebula, rzodkiewka, rzepa, kalafior, groch, orzeszki laskowe, migdały, mięso

 

 (źródło: Apteka Natury –  Jadwiga Górnicka)