|
|
 |
Koci pazur (Vilcacora) łac.Uncaria Tomentosa
Ta niegdyś mało znana roślina pochodząca z
Ameryki Południowej i Środkowej zyskała szeroką
sławę dzięki jej właściwościom wzmacniania
systemu immmunologicznego. Od wieków w medycynie
ludowej Peru i innych krajów latynoamerykańskich
"koci pazur" znajduje zastosowanie w
leczeniu wielu chorób, od zapalenia stawów do
zaburzeń czynności jelit.
Według prof.Hideberta
Wagnera z Uniwersytetu z Monachium, obecne w roślinie
alkaloidy oksoindolowe ułatwiają rozpoznanie i
unieszkodliwienie niebezpiecznych bakterii, wirusów,
pasożytów, grzybów. Ponadto aktywne składniki
powstrzymują namnażanie się wirusów.
|
|
Koci pazur zawiera substancje o silnym działaniu
antyoksydacyjnym,
przeciwzapalnym oraz hamującym agregację
(zlepianie się) płytek krwi. Dr Klaus Keplinger z
Uniwersytetu w Innsbrucku wykazał, że Koci
Pazur zwiększa zdolność erytrocytów do
przeciwstawienia się hemolizie
(hemoliza-rozpuszczanie lub pękanie otoczki
czerwonych ciałek krwi). Jest to szczególnie ważne
dla osób mających anemię, jak również dla tych,
którzy przechodzą chemio- czy radioterapię wpływającą
destruktywnie na erytrocyty. Koci pazur poprzez
wzmacnianie odporności stanowi ogromną pomoc
dla osób chorych na AIDS przedłużając im życie.
|
|
Echinacea (jeżówka purpurowa)
Roślina występującą w stanie naturalnym na znacznym obszarze Ameryki Północnej, a dokładnie w jej południowo-wschodniej części.
Echinacea była rośliną dobrze znaną szczepom Indian żyjących na tym
terenie. Indianie poznali lecznicze działanie jeżówki i stosowali ją z powodzeniem
do leczenia trudno gojących się ran, oparzeń, kaszlu, bólu zęba, gardła i głowy, przeziębień, odry, rzeżączki, powiększenia migdałów oraz jako antidotum w przypadkach ukąszenia przez węża
i owady lub innych zatruć.
|
 |
|
Od Indian wiedzę na temat leczniczych właściwości Echinacea przejęli osadnicy z Europy, którzy ze względu na brak innych leków skazani byli często na stosowanie indiańskich sposobów leczenia. To oni przywieźli jeżówkę na początku XX wieku do
Europy. W Europie najpopularniejsza jest jeżówka
purpurowa.
Spośród działań leczniczych najważniejsza jest aktywność immunostymulująca, czyli podnosząca odporność organizmu.
Echinacea wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i
przeciwwirusowe.
Jej
mechanizm działania polega na stymulowaniu makrofagów do fagocytozy, czyli rozkładu substancji obcych, co
zwiększa odporność organizmu na infekcje bakteryjne, wirusowe (w tym wirusa opryszczki) oraz grzyby i drożdżaki (w tym Candida albicans),
powoduje również zwiększanie aktywności monocytów do wydzielania interferonu, związku o działaniu przeciwwirusowym.
Jej aktywne składniki - polisacharydy - zwalczają
bakterie, wirusy poprzez zwiększanie liczby komórek
odpornościowych.
Jeżówka
purpurowa ma duże zastosowanie w kosmetologii
powoduje dezaktywację aktywnego tlenu, powstającego pod wpływem promieniowania UV, zapobiega procesom starzenia skóry. Badania in vitro wykazały, że pochodne kwasu kawowego, obecne w jeżówce, skutecznie wiążą tlen rodnikowy, przez co hamują przebieg reakcji wolnorodnikowych, w wyniku których następuje sieciowanie kolagenu III. Kolagen traci wówczas rozpuszczalność w wodzie i sprężystość, co prowadzi do powstawania zmarszczek. Echinacea, chroniąc kolagen przed degradacją, zapobiega
procesowi starzenia.
|
|
 |
Oliwka europejska, drzewo oliwne (Olea europaea)
Drzewo z rodziny oliwkowatych, wys. do 12 m, długowieczne (do dziś rosną o.e. sadzone za czasów rzymskich, często o pustych w środku pniach, skręconych spiralnie), uprawiane od ok. 5 tys. lat w krajach śródziemnomorskich; liście zimotrwałe, lancetowate,
srebrzyste, wyraźnie wyróżniające się w krajobrazie. |
|
Oliwka sadzona była w rzędy, tworząc gaje oliwne. Drzewo to daje obfite plony, pomimo że rośnie na nieurodzajnej kamienistej glebie, na stokach pagórków i gór.
Na kartach Biblii wiele razy występuje oliwa jako podstawowy produkt i cenny składnik diety oraz lekarstwo (por. Iz 1,6; Łk 10,34). Była codziennym pokarmem zarówno dla ludzi bogatych jak i biednych.
<<< 1 , 2 , 3
>>>
|
|
|